“Toen ik mezelf toestemming had gegeven om te falen werd het makkelijker”, zei ze. “Toen ik van mezelf fouten mocht maken veranderde er wat”. We spraken over een speech die ze had moeten houden en waar ze als een berg tegenop had gezien. Ze had al weken van tevoren kriebels in haar buik gevoeld buik bij de gedachte aan die speech. Ze had wekenlang minder goed geslapen. Ze was ’s nachts vaak wakker geworden en dacht dan meteen weer aan de speech die ze zou moeten gaan houden.
Uiteindelijk was het best goed gegaan, vond ze. Niet helemaal perfect maar ze was tevreden.

Falen.
We hebben waarschijnlijk allemaal wel eens in meer of mindere mate het gevoel gehad dat we gefaald hebben.
Maar wat verstaan we eigenlijk onder falen?

Als ik op zoek ga naar het woord ‘falen’ in het digitale woordenboek blijkt dat er veel betekenissen zijn.
Ik noem er een aantal: afgaan, feilen, floppen, fouten begaan, in gebreke blijven, misgaan, mislopen, mislukken, niet lukken, niet slagen, tekortkomen.
Wat me opvalt is dat al deze betekenissen iets te maken hebben met criteria.
Er moeten immers eerst criteria bepaald zijn voor hoe iets moet gaan of criteria voor hoe iets moet zijn, voordat er vastgesteld kan worden dat iets níet goed gaat of dat iets níet goed is.
Er moeten eerst criteria bepaald zijn voor hoe iets moet gaan, voordat iets kan floppen, mislukken, fout gaan, misgaan, niet lukken of stranden.
Er moeten eerst criteria bepaald zijn voor hoe iets moet zijn, voordat er sprake kan zijn van afgaan, feilen, in gebreke blijven, niet slagen of tekortkomen.

Voordat er sprake kan zijn van falen moeten er dus eerst criteria bepaald zijn.
Om te kunnen falen moeten er eerst criteria bedacht zijn waaraan niet voldaan is.
Om te kunnen falen moet er eerst bedacht zijn hoe iets moet gaan of hoe iets moet zijn.

Als mens hebben we allerlei gedachten over hoe gebeurtenissen in het leven moeten gaan of over hoe gebeurtenissen in het leven moeten zijn.
Als mens hebben we allerlei gedachten over hoe het leven moet gaan of over hoe het leven moet zijn.
Maar het leven houdt zich niet aan onze criteria.
Het leven houdt zich niet aan wat wij, in alle onschuld, allemaal bedenken.
Het leven gebeurt.

Onze bedenksels bij het leven maken het leven onnodig lastig.
Onze bedenksels bij het leven maken dat er zoiets als ‘falen’ kan zijn.

Zonder onze bedenksels bij leven wordt het leven een stuk makkelijker.
Zonder onze bedenksels bij het leven is er simpelweg leven.

En leven dat doen we al.
Leven dat ZIJN we al.

Zonder onze bedenksels bij het leven is het onmogelijk om te falen.